Football Club Internazionale Milano, kısaca Internazionale, Inter Milan veya Inter şeklinde telaffuz edilir,[1] Milano kökenli İtalyan profesyonel futbol kulübüdür. 1908 yılında kurulmuştur ve maçlarını 82,955 kişi kapasiteli Giuseppe Meazza Stadyumu'nda oynamaktadır.[2] Renkleri ise mavi ve siyahtır.

Mücadele ettikleri Serie A'yı şu ana dek 17 defa kazanan takım , bu sayıyla yalnızca rakibi Juventus'un gerisindedir. Coppa Italia'yı 5 defa müzesine götürmüştür. Aynı zamanda, iki turnuvanın galiplerinin karşılaştığı İtalya Süper Kupası'nı da 3 kez kazanmıştır.[3]

Inter Milan, sadece İtalya'da değil, Avrupa'daki ve kıtalararası turnuvalarda da kupa kazanmıştır. Şampiyonlar Ligi'ni ve Kıtalararası Kupa'yı 2'şer, UEFA Kupası'nı da 3 kez birincilikle tamamlamıştır.[3] Aynı zamanda, G-14 adı verilen, Şubat 2008'de dağılmış, Avrupa'nın en büyük ve prestijli kulüplerinin oluşturduğu grubun da kurucu üyelerindendir. G-14, daha sonra Avrupa Kulüpler Birliği adı altında yeniden kurulmuş ve bu oluşumun da üyelerinden biri Inter olmuştur. [4]
Tarihçe [değiştir]

1908-1922 Kuruluş Yılları [değiştir]

Football Club Internazionale Milano, 9 Mart 1908 tarihinde İtalya'nın Lombardiya bölgesinde, Milan Kriket ve Futbol Kulübü adı altında 43 üyeyle birlikte kuruldu. Takımın renkleri günümüzde de kulübün geçerli renkleri olan altın, mavi ve siyahtı. Takımın tamamı İsviçreli ve İtalyan futbolculardan oluşuyordu ve bu nedenle de yabancı oyunculara açık bir takımdı.[5]

Bir süre sonra, bazı üyeler, günümüze kadar gelen AC Milan ismini verdikleri yeni bir kulüp kurarak takımdan koptu fakat yeni iki takım da liglere katıldı. Internazionale, I. Dünya Savaşı sırasında ölen antrenörleri Virgilio Fossati ile birlikte 1910 yılında ilk, Fossati'den yoksun olmalarına rağmen de 1920'de ikinci defa Scudetto kazandı.

1922-1960 [değiştir]

1922'de Inter Serie A'da B Grubu'nda 11 puan toplayarak son sırada yer aldı.[5]Buna rağmen, Serie B'ye düşmemek için yapılan play-off maçını kazanıp tekrar ligde kaldı ve 1928 yılında da başlayan faşizm dönemiyle birlikte kulübün adı önce Milanese Unione Sportiva, daha sonra Ambrosiana SS Milano oldu. [5]
Inter takımı 1909-10 sezonunda tarihinde ilk defa scudetto şampiyonu oldu.

Süreç geride kaldıktan sonra, kulüp 1939 yılında oyuncuları Giuseppe Meazza'nın önderliğinde Coppa Italia'yı kazandı. Meazza'nın ismi, daha sonra da kulübün stadı olan San Siro'ya verildi. 1940'ta ise, 1930 ve 1938'den sonra 5. Serie A şampiyonluğu Meazza'nın yokluğunda kazanıldı.

Bu başarıların ardından II. Dünya Savaşı başladı. Savaş boyunca yapılmayan ligler tekrar başladı ve Inter, şu an da geçerli olan Internazionale Milano F.C. ismini aldı. 1953 ve 1954 yıllarında, iki sene üst üste de Serie A'yı kazandı.

1960-1968 La Grande Inter (Helenio Herrera dönemi) [değiştir]

Inter, üst üste gelen şampiyonluklarla tarihinin en iyi dönemine girdi ve La Grande Inter (Muhteşem Inter) adıyla anılmaya başladı. Bu yıllarda takımın başına geçen Helenio Herrera ile üç kez Serie A'yı, iki kez de Avrupa Kupası'nı kazandı. Finallerden birinde İspanyol Real Madrid ile, diğerinde de kupayı daha önce iki kez kazanmış Benfica ile karşılaştı. [6]

1968-1989 [değiştir]

1960'larda başarıyı yakalayan Inter, 1971 ve 1980 yıllarında iki defa daha ligi şampiyonlukla tamamladı ve 1978 ve 1982'de Coppa Italia'yı kazandı. Ayrıca, İtalya Süper Kupası'da kulübün bir diğer başarısıydı.

1990-2004 Kriz dönemi [değiştir]

1990'da başlayan 14 yıllık süreç Nerazzuri için hayal kırıklığıydı. AC Milan ve Juventus'un Avrupa'da yakaladıkları başarıları Inter yakalayamadı ve 1994 yılında da küme düşmekten 1 puan farkla kurtuldu. Kulübün bu dönemdeki başarıları ise 1991, 1994 ve 1998 yıllarında kazanılan üç UEFA Kupası'ydı.

1995'te Massimo Moratti'nin başkanlığa geçmesiyle, Inter, Christian Vieri, Hernan Crespo ve Ronaldo gibi bir çok önemli transfere imza attı. Ayrıca, bu transferlere ödediği paralar ile de iki kez en yüksek transfer ücreti rekorunu kırdı.[7]Fakat yine de, bu yıllarda Inter, Serie A'yı kazanamadı.

Taraftarlar, zaman içinde, devam eden başarısız süreçten Moratti'yi sorumlu tutmaya başladılar. Özellikle, Moratti'nin teknik direktörleri Luigi Simoni'nin sözleşmesini sezon başında feshetmesi bir kriz oluşumuna sebep oldu.[5]Devam eden 1998-99 sezonunda da Inter ligi 8. sırada tamamlayarak Avrupa kupalarına gitme şansını 10 yıldan beri ilk defa yitirdi.

Ertesi sezon, İtalya Süper Kupası'nda da Lazio'ya karşı alınan yenilgiyle ikinci olan Inter, Şampiyonlar Ligi ön elemesinde de Helsingborgs IF'e yenilerek turnuvaya erken veda etti. Aynı zamanda ezeli rakiplere karşı da yenilgiler alındı.

2002'de ise, Inter, UEFA Kupası'nda yarı finale çıkmanın yanı sıra, ligin son haftasına kadar da Serie A'yı kazanma şansını da devam ettirdi. Lazio'yla yaptığı maçla birlikte, rakipleri Juventus'un ve Roma'nın maçları da büyük önem taşıyordu. Inter, son dakikada yediği iki golle şampiyonluğu kaçırırken, Juventus, Reggina'yla yaptığı maçı kazanarak şampiyon oldu.[5]

2003'te, mavi-siyahlılar, Scudetto ikincisi ve Şampiyonlar Ligi yarı finalisti oldu. Inter, ikisi de aynı stadda oynanan maçlarda, Milan'a yarı finalde 1-1'lik toplam skora rağmen deplasman golü kuralıyla elendi.

Yeni sezonda ise takım bazı değişikliklere uğradı. Teknik direktör Hector Cuper ve Hernan Crespo kısa sürede gönderildi. Takıma Adriano ve Dejan Stankovic gibi oyuncular getirildi.

Diriliş dönemi [değiştir]

15 Haziran 2005'te kazanılan Coppa Italia, Inter için diriliş döneminin başlangıcıydı. .[5]Nerazzuri, aynı zamanda, Juventus'u da mağlup ederek Supercoppa Italia'yı da kazandı.

2005-2006 sezonunda ise, Inter, normal sıralamada birinci olmamasına rağmen (Juventus zirvedeydi), İtalya'da açığa çıkan şike skandalı kapsamında, AC Milan ve Juventus'tan silinen puanlarla Serie A'yı kazanmış oldu. 2006-2007 ve 2007-2008'de de İtalya'daki kulvarların çoğunda şampiyonluk kazanıldı. Yeni transferlerin yanı sıra, Hernan Crespo geri getirildi. Ezeli rakip Milan ise Şampiyonlar Ligi'ni kazandı.[6]

Başlamak üzere olan 2008-2009 sezonu öncesinde ise yönetim, Roberto Mancini'yi Liverpool maçı sonrası verdiği demeçler sonucu görevden aldı ve Jose Mourinho'yu teknik direktörlüğe getirdi. Bu seçim, Mourinho'yu da Serie A'daki tek yabancı teknik direktör yapmıştır.[8]

Takım Kadrosu [değiştir]

Oyuncular [değiştir]

27 Temmuz 2009 itibariyle geçerlidir.

2009-10 Kadrosu [değiştir]
No. Pozisyon Oyuncu
1 KL Francesco Toldo
2 DF Iván Córdoba (3 . Kaptan)
4 DF Javier Zanetti (Kaptan)
5 OS Dejan Stanković
6 DF Lúcio
7 OS Ricardo Quaresma
8 OS Thiago Motta
9 FV Samuel Eto'o
11 OS Sulley Muntari
12 KL Júlio César
13 DF Maicon
14 Fransa OS Patrick Vieira
15 OS Rene Krhin
16 DF Nicolás Burdisso

No. Pozisyon Oyuncu
18 FV David Suazo
19 OS Esteban Cambiasso
21 FV Victor Obinna
22 FV Diego Milito
23 DF Marco Materazzi (2. Kaptan)
24 DF Nelson Rivas
25 DF Walter Samuel
26 DF Cristian Chivu
30 OS Mancini
39 DF Davide Santon
41 FV Mattia Destro
45 FV Mario Balotelli
76 FV Kerlon

Teknik Ekip [değiştir]

Müzeye Kaldırılan Formalar [değiştir]

3- Giacinto Facchetti, savunma, 1960-1978 (ölümü sonucunda forma numarası her sezon boşta bırakılıyor)[9]

Teknik Direktörler [değiştir]

Internazionale'da tarihi boyunca 55 teknik direktör görev yapmıştır. Bunlardan ilki Virgilio Fossati olurken, takımı şu an José Mourinho çalıştırmaktadır. Helenio Herrera, takımda geçirdiği 9 yıllık süreyle Inter Milan'da en uzun görev yapan teknik direktör ünvanını taşımaktadır.

İsim Ülke Çalıştığı Dönem
Virgilio Fossati 1909–1915
Nino Resegotti
Francesco Mauro 1919–1920
Bob Spotishwood İngiltere 1922–1924
Paolo Schiedler 1924–1926
Árpád Weisz 1926–1928
József Viola 1928–1929
Árpád Weisz 1929–1931
István Tóth 1931–1932
Árpád Weisz 1932–1934
Gyula Feldmann 1934–1936
Albino Carraro 1936
Armando Castellazzi 1936–1938
Tony Cargnelli 1938–1940
Giuseppe Peruchetti 1940
Italo Zamberletti 1941
Ivo Fiorentini 1941–1942
Giovanni Ferrari 1942–1945
Carlo Carcano 1945–1946
Nino Nutrizio 1946
Giuseppe Meazza 1947–1948
Carlo Carcano 1948
Dai Astley 1948
Giulio Cappelli 1949–1950
Aldo Olivieri 1950–1952
Alfredo Foni 1952–1955
Aldo Campatelli 1955
Giuseppe Meazza 1955–1956
Annibale Frossi 1956
Luigi Ferrero 1957
Giuseppe Meazza 1957
Jesse Carver İngiltere 1957–1958
Giuseppe Bigogno 1958
Aldo Campatelli 1959–1960
Camillo Achilli 1960

İsim Ülke Çalıştığı Dönem
Giulio Cappelli 1960
Helenio Herrera 1960–1968
Alfredo Foni 1968–1969
Heriberto Herrera 1969–1971
Giovanni Invernizzi 1971–1973
Enea Masiero 1973
Helenio Herrera 1973
Enea Masiero 1974
Luis Suárez 1974–1975
Giuseppe Chiappella 1976–1977
Eugenio Bersellini 1977–1982
Rino Marchesi 1982–1983
Luigi Radice 1983–1984
Ilario Castagner 1984–1986
Mario Corso 1986
Giovanni Trapattoni 1986–1991
Corrado Orrico 1991
Luis Suárez 1992
Osvaldo Bagnoli 1992–1994
Giampiero Marini 1994
Ottavio Bianchi 1994–1995
Luis Suárez 1995
Roy Hodgson İngiltere 1995–1997
Luciano Castellini 1997
Luigi Simoni 1997–1998
Mircea Lucescu 1999
Luciano Castellini 1999
Roy Hodgson İngiltere 1999
Marcello Lippi 1999–2000
Marco Tardelli 2000–2001
Héctor Raul Cúper 2001–2003
Corrado Verdelli 2003
Alberto Zaccheroni 2003–2004
Roberto Mancini 2004–2008
José Mourinho 2008–

Başkanlar [değiştir]

Inter Milan'ın tarihi boyunca tam 20 başkanı olmuştur. Bazıları onursal başkan kabul edilirken, bazıları da aynı zamanda kulübün sahibi olarak görev yapmıştır.[10]

İsim Çalıştığı Dönem
Carlos Bayona 1908–1909
Ettore Strauss 1909–1910
Carlo De Medici 1910–1912
Emilio Hirzel 1912–1914
Luigi Ansbacher 1914
Giuseppe Visconti Di Modrone 1914–1919
Giorgio Hulss 1919–1920

İsim Çalıştığı Dönem
Francesco Mauro 1920–1923
Enrico Olivetti 1923–1926
Senatore Borletti 1926–1929
Ernesto Torrusio 1929–1930
Oreste Simonotti 1930–1932
Ferdinando Pozzani 1932–1942
Carlo Masseroni 1942–1955

İsim Çalıştığı Dönem
Angelo Moratti 1955–1968
Ivanoe Fraizzoli 1968–1984
Ernesto Pellegrini 1984–1995
Massimo Moratti 1995–2004
Giacinto Facchetti 2004–2006
Massimo Moratti 2006–present

Kulübün Renkleri, Amblemi ve Takma İsimleri [değiştir]
Inter'in eski amblemi

Internazionale, tarihi boyunca mavi ve siyah renkleri çubuklu formasında kullanmıştır. Mavi gündüzü, siyah ise karanlığı temsil etmektedir.[11]Faşizm döneminde, kulübün adı değişmiş ve formalar da, beyaz renkli ve kırmızı haç şeklinde olan Milano bayrağını sembolize etmiştir. Başka renk değişikliği olmazken, Inter halen mavi-siyah formayı kullanmaktadır. Kırmızı-beyaz forma ise yalnızca deplasman forması formatında kullanılmıştır.

Inter'in en ünlü takma adları ise mavi-siyahlılar anlamına gelen Nerazzuri ve natriks yılanı I Biscione'dir.[12]Yılan takma adının sebebi, Milano için tarihi bir değere sahip olmasıdır.

Rekabetler ve Taraftar [değiştir]
Inter taraftarı Giuseppe Meazza stadındaki maçlara büyük ilgi göstermektedir.

Inter, yapılan anketlere göre, İtalya'nın en çok taraftara sahip olan üçüncü kulübüdür.[11]Taraftarı genellikle Milano kentinde yaşamaktadır.

Inter Milan'ı destekleyen başlıca taraftar grupları Boys San, Viking, Irriducibili, Ultras, Brianza Alcoolica'dır. Taraftarlar takıma verdikleri desteklerin yanı sıra, olaylarla datanınmaktadırlar. Bunun en belirgin örneği Şampiyonlar Ligi'nde 2004-05 sezonu çeyrek final maçında Milan ile yapılan maçta kırmızı-siyahlıların kalecisi Dida'ya tribünden atılan yabancı madde ile oyuncunun omzundan sakatlanmasına sebep olmalarıdır.[13]Olay sonrası maç tatil edilmiş ve AC Milan hükmen galip sayılarak tur atlamıştır.

AC Milan'ın yanı sıra, Nerazzurinin diğer ezeli rakipleri de, İtalya'da bulunan diğer güçlü ekipler olan Juventus, Roma olarak kabul edilmektedir.

Başarıları [değiştir]

Ulusal [değiştir]

Serie A

* Şampiyon (17): 1909–10; 1919–20; 1929–30; 1937–38; 1939–40; 1952–53; 1953–54; 1962–63; 1964–65; 1965–66; 1970–71; 1979–80; 1988–89; 2005–06; 2006–07; 2007-08; 2008-09
* İkinci (14): 1932–33; 1933–34; 1934–35; 1940–41; 1945–46; 1948–49; 1950–51; 1961–62; 1963–64; 1966–67; 1969–70; 1992–93; 1997–98; 2002–03

Coppa Italia

* Şampiyon (5): 1938–39; 1977–78; 1981–82; 2004–05; 2005–06
* İkinci (6): 1958–59; 1964–65; 1976–77; 1999–00; 2006–07; 2007–08

İtalya Süper Kupası

* Şampiyon (4): 1989; 2005; 2006; 2008
* İkinci (2): 2001; 2007

Uluslararası [değiştir]

Aşağıdaki şampiyonluklar yalnızca UEFA ve FIFA tarafından düzenlenen turnuvalara aittir. Hazırlık turnuvaları ve özel kupalar listeye dahil değildir.

Avrupa [değiştir]

UEFA Şampiyonlar Ligi (eski Avrupa Kupası):

* Şampiyon (2): 1963–64; 1964–65
* İkinci (2): 1966–67; 1971–72

UEFA Kupası:

* Şampiyon (3): 1990–91; 1993–94; 1997–98
* İkinci (1): 1996–97

Mitropa Kupası:

* İkinci (1): 1932-33

Dünya Çapı [değiştir]

Kıtalararası Kupa:

* Şampiyon (2): 1964; 1965